Op zondag 2 oktober was ik bij de Lowlands Throwdown, de grootste CrossFit competitie van de Benelux. Een enorm gave wedstrijd waarbij de beste CrossFit atleten het tegen elkaar opnemen in Omnisport Apeldoorn. Het is supertof om te zien hoe hoog het niveau van CrossFit in Nederland tegenwoordig is. Zelf doe ik inmiddels twee jaar aan CrossFit, gewoon op recreatief niveau. Net als vorig jaar zette die dag me aan het denken: wat heb ik van die twee jaar CrossFit eigenlijk geleerd?

In plaats van op te schrijven welke lessen ik heb geleerd, leek het me wel leuk om het om te draaien. Welke fouten heb ik gemaakt bij CrossFit en wat is mijn kijk daar nu op? Hopelijk kun je er wat van leren en wellicht voorkomen dat jij ze ook maakt. 😉

1. Sport versus training

Toen ik in 2014 begon met CrossFit dacht ik dat ik redelijk snel op hoog niveau zou kunnen meedoen. Dit viel me zwaar tegen. Ik was veel minder fit dan ik dacht en zou heel gericht moeten trainen. Zeker nu bij de Lowlands Throwdown, en andere wedstrijden, atleten van een steeds hoger niveau meedoen.

Eigenlijk zijn er twee takken van CrossFit die ik in het begin niet goed uit elkaar kon houden.

De ene tak is CrossFit als sport. Dit is een redelijk nieuwe ontwikkeling in Nederland, vooral vergeleken met Amerika. Daar is CrossFit als sport al veel verder ontwikkeld, dit komt voornamelijk door de CrossFit Games. Kijk maar eens naar de documentaire Fittest on Earth op Netflix, dan snap je wat ik bedoel.

De andere tak is CrossFit als training. De oorsprong van CrossFit ligt vooral in het principe van de Minimal Effective Dose. Hiermee wordt bedoeld dat je in een zo kort mogelijke periode het grootste effect van een training bereikt. De workouts zijn bij CrossFit vaak kort, maar heel effectief. In plaats van een losstaande sport, is CrossFit in deze vorm vooral een ondersteunde trainingsvorm voor andere sporten.

Al zijn er tegenwoordig steeds meer mensen die puur en alleen CrossFit doen als recreatieve sport, maar daarover zo meer.

2. Ego dingetjes

Mijn tweede fout is eigenlijk een gevolg van de eerste. Ik verwachtte dat ik aardig snel op hoog niveau kon meedoen. Handstand push ups, pull ups, muscle ups, double unders, noem maar op.

Heel eerlijk: ik kan nu eindelijk zonder onderbrekingen double unders, maar al die andere oefeningen moet ik na twee jaar nog steeds schalen. Soms voelt dat als falen, zeker als anderen het al veel sneller kunnen dan ik.

Eén van de uitgangspunten van CrossFit is: “Leave your ego at the door”. Dat vind ik een heel mooi uitgangspunt, maar zelf heb ik daar dus nog wel eens last van. Het gevaar is hiervan dat je gefrustreerd raakt, opgeeft of oefeningen gaat forceren. Al deze dingen heb ik wel eens gehad, wat resulteerde in pijntjes en minder motivatie.

Mijn oplossing?

Ik zie CrossFit weer als training in plaats van sport.

Ik doe CrossFit niet op topniveau, dus het is helemaal niet erg om dingen te moeten schalen. Ik train te weinig (gemiddeld zo’n drie keer per week) om snel bepaalde oefeningen te kunnen. Daarnaast zijn de workouts divers, dus train ik nooit heel gericht een specifieke oefening. Zou ik een muscle up willen kunnen, dan moet ik dat veel vaker oefenen dan die ene keer per maand in een WOD.

Allemaal redenen waardoor ik nu eindelijk begrijp dat ik nog geen pull ups of handstand push ups kan. Ik kan me er soms nog wel druk om maken, maar gelukkig een stuk minder dan voorheen. Dat inzicht maakt CrossFit voor mij een stuk leuker, veiliger en effectiever.

img_8384

Ein-de-lijk double unders achter elkaar!

3. Geen zilvere kogel

Ook deze derde ‘fout’ ligt in het verlengde van fout 1 en 2. Ik dacht: als ik ga CrossFitten, word ik super fit en hoef ik nooit meer wat anders te doen. Helaas. CrossFit is geen silver bullet, of wondermiddel.

Met drie keer CrossFit in de week kun je niet opeens met gemak 10 kilometer hardlopen. Het helpt wel natuurlijk, maar het is geen oplossing voor alles. Wil je beter hardlopen, dan zul je toch echt vaker moeten hardlopen. Zo simpel is het.

Steeds meer mensen gaan CrossFitten om lekker fit te zijn. Niet als ondersteuning van een andere sport en ook niet als topsport. Dat is natuurlijk prima, ik doe dat zelf ook.

Toch merk ik zelf dat ik aan CrossFit alleen niet genoeg heb. Ik ben snel stijf en gespannen, dus doe er nu ook minimaal één keer in de week yoga naast. Dit is natuurlijk heel persoonlijk, voor iemand anders kan CrossFit zelf genoeg zijn. Mijn tip: blijf goed luisteren naar je lichaam en pas daar je trainingen op aan.

Dus?

Het lijkt haast alsof ik heel negatief ben over CrossFit. Dat is helemaal niet zo, ik ben nog steeds groot fan! Ik vind het fantastisch dat iedere workout anders is, dat ik nog steeds progressie boek en dat er zo’n toffe community is.

Ik zie CrossFit daarom ook niet als een tijdelijke fitnesstrend, maar als belangrijk onderdeel van mijn leefstijl. Maar het is niet heilig of het enige wat ik doe.

De Lowlands Throwdown bevestigt dat eigenlijk alleen maar. De atleten laten daar zien dat CrossFit een serieuze, volwassen sport aan het worden is. Wil je daar tussen staan, dan red je het niet met drie WOD’s in de week. Als ik dat eerder had geweten, was ik in ieder geval een illusie armer.

Wat zijn jouw ervaringen met CrossFit? Deel het hieronder in de comments!