Mijn acne verhaal

Ik worstel al jaren met acne. Tot nu toe ben ik daar altijd redelijk terughoudend over geweest, omdat ik er natuurlijk niet echt blij mee ben. Soms gaat het een tijdje heel goed, maar soms heb ik ook periodes dat het behoorlijk actief is. Inmiddels gaat het stukken beter met mijn huid en wil ik graag vertellen hoe het er nu voor staat, hoe ik daar ben gekomen en wat ik ervan heb geleerd.

Van jeugdpuistjes tot volwassen acne

Rond mijn dertiende begon ik last te krijgen van puisjes. Niet zo gek als puber natuurlijk. Ik vond het wel vervelend, maar ik zocht er niet zoveel achter. Ik ging er vanuit dat het na een paar jaar wel over zou gaan, omdat je dat overal leest en hoort.

Niet veel later begon ik met de Diane-35 pil, die mijn huisarts had voorgeschreven. Dat werkte gelijk ontzettend goed, na een paar maanden was ik van mijn puistjes af. Achteraf gezien vind ik dit best heftig, omdat ik nog zo jong was en gelijk al een zware pil kreeg voorgeschreven. Toch had ik er destijds weinig last van, gelukkig.

Stoppen met de pil

Op mijn achttiende had ik een prima huid en besloot ik om te stoppen met de pil. Ik had geen vriendje en wilde wel eens ervaren hoe het zou zijn zonder die hormonen.

Toen begon de ellende eigenlijk pas, want na een half jaar kreeg ik een enorme acne-uitbraak. Op dat moment begon ik gelijk weer met de pil, in de hoop dat het weg zou gaan. Dat bleek niet het geval, de acne leek hardnekkiger geworden.

Omdat ik mijn mooie huidje terug wilde, ging ik naar de huisarts en kreeg ik benzoylperoxide voorgeschreven. Toen dat niet goed genoeg werkte, kreeg ik een tretinoïne (vitamine A zuur) crème en vervolgens een antibioticakuur van een paar maanden. Ondertussen slikte ik nog steeds de Diane-35 pil, waardoor ik het uiteindelijk weer aardig goed onder controle kreeg.

Prikkelbare Darm Syndroom

Toch is dat niet het einde van het verhaal. Na deze kuren (en laten we eerlijk zijn: een gezellig studentenleven met niet al te gezonde voeding) begon ik steeds meer last te krijgen van mijn darmen. Inmiddels was ik 21 en ging ik iedere avond met enorme buikpijn naar bed.

Ik besloot om weer naar de huisarts te gaan, die het Prikkelbare Darm Syndroom constateerde. Dit was niet te behandelen, ik moest vooral zorgen dat ik genoeg vezels at en dat ik minder stress had.

Eigenwijs als ik ben, besloot ik om zelf verder op onderzoek uit te gaan. Ik kwam bij het paleodieet uit, wat al heel snel hielp tegen de buikpijn. Niet veel later besloot ik voor de tweede keer om te stoppen met de pil, want die hormonen vond ik niet passen bij mijn nieuwe leefstijl.

Ik dacht: ik eet zo gezond, die acne zal vast niet terugkomen.

Oh boy, what was I wrong. Voor de tweede keer kreeg ik een extreme uitbraak, waar ik ontzettend ongelukkig en onzeker van werd. Ik schaamde me er enorm voor, vooral omdat ik zo gezond at en daar nota bene een blog over bijhield.

Mijn acne in 2014, nadat ik voor de tweede keer was gestopt met de pil.

Toch wilde ik deze keer doorzetten, ik wilde niet meer aan de pil of andere medicijnen. Gelukkig werd het na een tijdje wel minder, maar het ging niet vanzelf weg. Ik had inmiddels vrijwel geen last meer van mijn PDS en at weinig koolhydraten, gluten, zuivel, E-nummers en andere -destijds in mijn ogen- ‘duivelse’ dingen.

Schuldgevoel

Dit is precies waar ik achteraf gezien zo kwaad om kan worden. Ik heb me enorm schuldig en minderwaardig gevoeld door mijn acne. Ik vond dat het volledig aan mijzelf lag: ik was niet goed genoeg, ik deed niet goed genoeg mijn best met mijn voeding en leefstijl en ook: mijn blog stelde niks voor, want ik had puistjes.

Overal hoor je tegenwoordig van bloggers, goeroes en documentaires dat ‘je bent wat je eet’ en dat je door paleo, vegan of wat dan ook, je lichaam totaal onder controle kan krijgen. Als dat niet lukt, dan is het je eigen fout. Dan had je maar meer groenten, fruit, vette vis, geactiveerde kool (say what?!) of wat dan ook moeten eten.

Nu is acne nog redelijk onschuldig, maar dit speelt ook rondom ernstige ziektes. Mensen die hierdoor zichzelf de schuld gaan geven van kanker of een auto-immuunziekte, dat is echt kwalijk.

Natuurlijk speelt leefstijl een grote rol in je gezondheid. We weten allemaal dat roken ontzettend schadelijk is en dat groenten en fruit goed zijn voor je. Maar niet alles kun je volledig onder controle krijgen door gezond te eten, er spelen ook andere dingen mee zoals genen, stress en gewoon pech.

Ondanks mijn ‘gezonde’ leefstijl bleef ik last van lichte acne houden, omdat mijn huid daar gevoelig voor is. Verder ben ik ontzettend gezond en heb ik eigenlijk nooit last van kwaaltjes. Toch heeft de acne gezorgd voor veel stress en schaamte, wat eigenlijk niet nodig was.

Niet alles is maakbaar in het leven en we hoeven onszelf (en anderen!) niet zo te veroordelen als we niet voldoen aan het perfecte plaatje.

Nog een uitbraak

Inmiddels zijn we alweer zes jaar verder. Het ging eigenlijk best goed met mijn huid (lees: af en toe een puistje), maar ik had begin dit jaar toch weer een flinke uitbraak van acne. Mijn hele kin zat onder, zo vervelend.

Mijn acne begin 2017.

Dat was voor mij de druppel. Ik wilde nog één keer kijken naar een natuurlijke oplossing en besloot om het eens te laten onderzoeken door een natuurarts. Mocht dat niet baten, dan zou ik naar een reguliere huidspecialist gaan.

De natuurarts gaf aan dat mijn darmen, ondanks mijn leefstijl, nog steeds waren verzwakt en dat ik een behoorlijk zinktekort had. Ik deed via haar een darmfloratest, waaraan ze kon zien dat ik teveel schimmels en onvoldoende goede bacteriën in mijn darmen had.

Ik kreeg een sterke anti-schimmelkuur (op basis van oregano), probiotica en een zink-supplement. Ook deed ik een voedselovergevoeligheidstest, waaruit bleek dat ik gevoelig was voor eieren en daar een sterke immuunreactie op gaf. Granen, peulvruchten en zuivel waren eigenlijk niet zo’n probleem.

De acne werd door deze aanpassingen al snel minder en inmiddels heb ik nog maar een paar hele kleine puistjes. Zo rustig is het in jaren niet geweest! En dat terwijl ik de afgelopen maanden helemaal niet strikt volgens een bepaald dieet heb gegeten, behalve het weglaten van eieren (en minder vlees, maar dat heeft andere redenen). Wel een gezonde basis, maar niet heel streng.

Het is overigens niet wetenschappelijk bewezen dat voeding een directe invloed op acne heeft. Het kan het misschien wel verergeren, maar dat is lang niet altijd het geval. Dit verhaal is puur mijn eigen ervaring, bij jou kan het weer heel anders zijn.

Op dit moment

En nu? Ik voel me beter dan ooit. Ik heb ontzettend veel geleerd van mijn acne op psychisch vlak, daarover vertel ik later in dit artikel meer. Daarnaast zie ik nu ook eindelijk in dat ik me niet zo schuldig hoef te voelen. Het is helaas een feit dat mijn huid gevoelig is voor acne, dat heb ik inmiddels steeds meer geaccepteerd.

Minder dogmatisch omgaan met voeding zorgt voor veel minder stress en ironisch genoeg is mijn huid nu beter dan een hele lange tijd. Het is nog lang geen perzikhuidje hoor, ik heb vooral nog veel last van littekentjes en vlekjes. Maar dat is niet erg, ik ben allang blij dat het nu zo rustig is.

Het hebben van acne is echt verschrikkelijk vervelend, natuurlijk wil ik er graag helemaal vanaf zijn. Maar ik zie ook in dat het leren loslaten van perfectie mij veel gelukkiger maakt en dat het niet erg is om af en toe een puistje te hebben.

Mijn huid nu. Niet perfect, maar dat is oké.

Mijn advies

Laat je niet gek maken door allerlei hypes en blijf bewust van het feit dat er geen one-size-fits-all oplossing voor acne is. Het is altijd heel persoonlijk en complexer dan het misschien lijkt. Voor de een zit het misschien wel in voeding, voor een ander is het bijvoorbeeld hormonaal of genetisch. Probeer je vooral niet schuldig te voelen als je acne hebt, het is niet iets wat zomaar weggaat.

Heb je erge last van acne, ga dan naar een specialist. Ik denk dat ik dat ik daar toch te lang mee heb gewacht, omdat ik vond dat ik het zelf moest oplossen. Nu had ik het geluk dat de natuurarts mij goed kon helpen, wellicht dat in andere gevallen een dermatoloog of huidtherapeut een betere oplossing kan bieden.

Daarnaast is het natuurlijk belangrijk om je huid met zachte producten te verzorgen en niet teveel aan de puistjes te zitten, dat kan het juist verergeren.

Wat ik heb geleerd van mijn acne

Hoe lastig het ook is, ik probeer de acne niet alleen als iets lelijks en negatiefs te zien. Als ik het erover heb met vrienden, dan zeggen ze vaak dat ze het niet eens echt zien. Het valt vooral mijzelf op.

Ik heb er de afgelopen jaren behoorlijk veel van geleerd en ik wil heel graag dat mensen minder negatief naar hun imperfecties kijken. Of dat nou acne of iets anders is, dat maakt eigenlijk niet uit. Een beetje meer zelfliefde en body positivity graag.

1. Focus op gezondheid

Door mijn acne ben ik me meer gaan richten op mijn gezondheid. Als mijn darmen goed functioneren, heb ik minder last van mijn huid. Het is dan niet gelijk over, maar het is wel degelijk met elkaar verbonden. Hetzelfde geldt voor stress, slaap en natuurlijke verzorging.

In andere woorden: als ik goed voor mezelf zorg, dan gaat het beter met mijn huid. In die zin is het een goede motivatie om gezond te eten en te leven. Het is heel concreet en zichtbaar, vergeleken met ‘risico op hart- en vaatziekten’ of iets in die trant.

Soms zie ik jonge meiden met een perfect huidje roken, drinken en bakken snoep eten en dan ben ik jaloers. Maar dat is korte termijn. Op lange termijn zal ik veel meer baat hebben bij een beetje gezond leven. Dat is sowieso veel meer waard dan alleen een mooie huid hebben.

2. Minder oordelen over anderen

Vaak wordt acne geassocieerd met vet eten en slechte hygiëne. Dat is best vervelend, want dat heeft er meestal niks mee te maken. Ik leef behoorlijk gezond (al zeg ik het zelf) en toch heb ik acne.

Soms voel ik me daardoor minder meetellen, want ik ben geen stralend voorbeeld van een goede gezondheid. Wat stelt mijn blog eigenlijk voor? Mag ik zeggen wat gezond is?

Natuurlijk klopt er iets niet in mijn lijf, want anders had ik er geen last van. Maar dat is niet doordat ik alleen maar speklappen zit te eten en me nooit was. Het zit ‘m bij mij vooral in intoleranties, hormonale dingen en (denk ik) een beetje aanleg. Toch voel ik me verder erg fit, daar heeft mijn huid weinig mee te maken.

Doordat ik deze worsteling zelf ervaar, heb ik ingezien dat ik ook niet zomaar kan oordelen over anderen als ze ergens last van hebben. Je weet niet hoe ze leven, waar ze vandaan komen en hoe gezond ze zijn.

Ik ben hierdoor een stuk minder hard in mijn mening geworden en wil graag dingen nuanceren. Niet alleen qua uiterlijk en gezondheid, maar in alles. Het is allemaal niet zo zwart-wit.

3. Perfectie loslaten

Ik weet dat ik niet perfect hoef te zijn, maar toch heb ik de neiging het wel te willen. Of in ieder geval wil ik voldoen aan een plaatje dat ik van mezelf in m’n hoofd heb. En daar hoort ook een mooie huid bij.

Maar helaas, je kan niet alles hebben. Sommige dingen gaan niet vanzelf en dat is juist goed. Dan waardeer je dingen meer, leer je veel over jezelf en kom je tot inzichten die je anders misschien nooit had gehad.

Ik ben m’n lichaam meer gaan waarderen, omdat het verder heel goed functioneert. Ik ben me gaan verdiepen in persoonlijke ontwikkeling, omdat ik wil losbreken van mijn negatieve zelfbeeld.

Zo ben ik ook best ijdel, maar dat probeer ik los te laten. Het draait niet alleen om uiterlijk. Ik draag de laatste tijd niet zoveel make-up, want dit is wie ik ben. Ik heb eerder al wel eens video’s opgenomen zonder make-up en dat vind ik verschrikkelijk om terug te zien. Net als dit artikel, dat vind ik ook best lastig om te schrijven.

Ik ben er nog niet, maar ik ben er wel druk mee bezig. Meer zelfliefde is niet alleen beter voor mezelf, maar ook voor andere elementen in mijn leven en mijn blog. Ik wil laten zien dat het allemaal niet super strak, glad en mooi hoeft te zijn. Niemand is perfect en dat is maar goed ook.

Mijn conclusie

Ik vraag me weleens af of ik al deze dingen had geleerd als ik geen acne zou hebben. Dat zal ik nooit weten natuurlijk, maar ik blijf graag in de waan dat het me veel heeft gebracht. Tegenslagen maken je een beter mens, het is niet alleen maar slecht. Het boek The Obstacle is the Way van Ryan Holiday heeft me daar veel in geholpen.

Een mooie quote uit dat boek:

“Each time, you’ll learn something. Each time, you’ll develop strength, wisdom, and perspective. Each time, a little more of the competition falls away. Until all that is left is you: the best version of you.”

Veel meer kan ik er niet over zeggen. Ik hoop dat als je dit hebt gelezen, je misschien zelf ook iets positiever kunt kijken naar jouw acne of andere imperfecties. Of naar iemand die dit heeft en waarvan je denkt “als ze X doet, dan zou het opgelost zijn”.

Het is meestal niet zo simpel en dat is oké. Ik ben er ook nog niet helemaal, maar het is meer dan goed zo.

Ik hoop je met dit artikel te inspireren om wat minder streng voor jezelf te zijn en je eigen weg te zoeken. Mocht je vragen, tips of feedback hebben: laat het me gerust weten!

PS Een paar uur na het publiceren van dit artikel werd ik benaderd door NPO Radio 2 of ik mijn verhaal op de radio wilde vertellen. Luister hier het item terug.

6 Comments

  1. Christianne 1 August 2017 at 16:32

    Mooi hoor! Mooi geschreven! En wat fijn dat het nu wat rustiger is geworden. Ik hoop dat het zo een beetje stabiel zal blijven

    Reply
    1. Susan 4 August 2017 at 08:52

      Dank je! Ja dat hoop ik inderdaad ook. 🙂

      Reply
  2. Marjolein 1 August 2017 at 17:49

    Bedankt voor het delen van je verhaal. Ondanks dat ik helemaal geen last heb van acné, denk ik dat het laten doen van een darmfloratest voor iedereen wel eens zinvol kan zijn. Ik zelf zou dat in ieder geval graag eens willen laten doen. Mag ik je vragen bij welke natuurarts je bent geweest of met wie jij goede ervaringen hebt? Groetjes Marjolein uit Amersfoort

    Reply
    1. Susan 4 August 2017 at 08:52

      Hoi Marjolein, een darmfloratest is zeker heel nuttig! Ik ben bij Miriam Schumacher geweest, zij was voorheen regulier arts. Die combinatie vond ik prettig, ze heeft een heel nuchtere kijk. Ze zit in Castricum, maar vond het reizen het wel waard!

      Reply
  3. Alma 12 November 2017 at 15:05

    Wauw, ik laat nooit iets achter op websites of blogs, maar ik herken mezelf zo in jou wat dit betreft. Dankjewel voor het delen en de mooie beschrijving. Ik zie mijn acne ook als een remindr dat ik goed voor mezelf moet zorgen. Zelfs sporten en bezoekjes aan het Turks stoombad behoren daarbij, want: goed voor de huid. Net als kurkumashotjes en zo min mogelijk suiket eten, enz. Maar jouw verhaal stimuleert me om zelf ook eindelijk naar een natuurarts te gaan. En ik denk dat ik ook de stap neem om naar Castricum te gaan, why not?

    Reply
    1. Susan 13 November 2017 at 09:34

      Dat is mooi om te horen! Ik ben echt heel blij dat ik toch hulp heb ingeschakeld, want eigenlijk vond ik dat ik het zelf moest oplossen. Succes met jouw pad, ik hoop dat jij ook een goede oplossing kunt vinden!

      Reply

Leave A Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *